Vandaag vieren mijn ouders, en wij als kinderen met hen, dat ze 26 jaar getrouwd zijn. Ze zijn nog altijd gek op elkaar en laten dat duidelijk merken. Wat een zegen! Ik ben blij en dankbaar dat ik juist dit huwelijk als voorbeeld gehad heb voor mijn eigen huwelijk. Ik realiseer me meer en meer dat zoiets van onschatbare waarde is. Er zijn ontelbaar veel boekjes geschreven over het in stand houden van een huwelijk, en vaak staan ze vol met waardevolle tips en aanwijzingen. Maar ik geloof dat je ideeen over hoe je het best getrouwd kan zijn veel meer gevormd worden door de voorbeelden die je gehad hebt dan door alle boekjeswijsheid. Ik heb veel van mijn ouders geleerd en zal hopelijk nog lang veel van ze kunnen leren. Bedankt pap en mam, gefeliciteerd!
Je wordt automatisch doorgestuurd naar mijn nieuwe blog over 10 seconden, mijn excuses voor het ongemak
woensdag 13 juni 2012
maandag 11 juni 2012
7 quick takes...
- De quick takes zullen deze keer heel erg 'quick zijn aangezien mijn to-do-list onrealiseerbaar lang is.
- Over drie weken gaan we naar Madagascar, ik kan het niet geloven dat het al bijna zo ver is maar heb er ontzettend veel zin in.
- Afgelopen Zaterdag heb ik voetbal gekeken in hetzelfde cafe als waar we koninginnedag gevierd hadden. Omringt door honderden Nederlanders zagen we hoe Nederland verloor. Helaas...
- De eerste sneeuw is gevallen in de Kaap regio, naar het schijnt. Elke winter worden de bergen bedekt door een wit laagje en Hartmut en ik hebben afgesproken dit jaar op 'sneeuwvakantie' te gaan...
- Over twee weken heb ik een slaapfeestje waarvoor ik heel wat aan het organiseren ben. Het is voor 25 tienermeiden uit een township. Popcorn, films en cupcakes... het gaat leuk worden!
- In mijn eerste huis in Kaapstad hadden we een enorme guava boom in onze tuin, ik werd toen dan ook heel creatief met guavas omdat we altijd een overvloed leken te hebben. Nu wonen we in een flat met als enig eetbare groen een munt plant en een basilicum plant. Ik was dan ook erg blij toen ik gisteren van iemand een tasje met verse guava's kreeg. Mijn gember-guava taart recept werd weer voor de dag gehaald en we hebben er ontzettend van genoten.
- Mijn vriendin Ciska is een erg trouwe blogger en ik geniet altijd erg van haar schrijfsels. Ze schrijft over haar leven, haar werk en over de dingen waar ze zich zorgen om maakt of om verheugd. Het is ook haar blog
waarvan ik het idee voor '7 quick takes' gestolen hebdie me geinspireerd heeft om '7 quick takes' te schrijven. Door onze blogs blijven we altijd goed op de hoogte van wat er in onze levens gebeurd zodat we, als we elkaar weer zien de belangrijke dingen al weten. In December komt ze ons bezoeken, ik heb er zo veel zin aan!
vrijdag 8 juni 2012
Hup Holland....
Even een oude foto online op de blog. Hij is 2 jaar geleden gemaakt met het WK, Hartmut heeft hier een shirt aan in de juiste kleur. Dat kan ik de komende paar weken niet verwachten. Met Duitsland en Nederland en dezelfde poule voor het EK moeten we goed nadenken of we loyaal aan ons land of onze echtgenoot zijn ;-)
maandag 4 juni 2012
7 quick pics (well, 14 actually)....
De hele afgelopen week heb ik me als een paparazzi gedragen. Ik maakte foto's van alles en iedereen. Het was onmogelijk om voor elke dag slechts een foto uit te kiezen, twee voor iedere dag dus!
- Maandag: Zo ziet mijn 'kantoor' er uit.. Ik werk aan de keukentafel bij mijn baas thuis. Over een maand zal dat helaas veranderen, mijn baas gaat emigreren en ik ga niet met haar mee.
![]() |
2. Dinsdag: Ik probeer in ieder geval drie keer per week mijn dag te beginnen in de sportschool. Lekker gezond, en ook nog een spraktisch. Thuis hebben we geen douche, alleen een bad. En je haar wassen onder de (sportschool)douche is toch net even wat gemakkelijker
Vaste prik op dinsdag is 'literacy project'. Kinderen uit achtergestelde scholen helpen met leren lezen.
Elke woensdagavond hebben we bijbelstudie groep bij ons thuis. Eerst een maaltijd en dan samen discuseren over onderwerpen die op Zondag in de dienst behandeld werden. Onze groep is enorm gegroeid. Afgelopen woensdag konden we 18 mensen verwelkomen in ons kleine flatje...
4. Donderdag: Ik hielp mee als trainer bij een counseling cursus. De training werd gegeven in een kindertehuis in een township. Op een gegeven moment hoorden we luid geschreeuw, gezang en geklap. Een boze menigte stond voor het hek van het kindertehuis. Ze voerden actie omdat ze vonden dat er meer mensen uit de buurt aangenomen moesten worden om te werken in het kindertehuis. We mochten niet van het terrein af omdat de politie bang was dat de menigte dan naar binnen zou stormen om de boel te vernielen. Op de foto ziet het er misschien niet angstaanjagend uit maar het geschreeuw en de bedreigingen waren behoorlijk beangstigend.
Hartmut en Lance, een drie jarig jongentje dat nogal gefascineerd was door Hartmut's motorpak en helm.. Hij wil ook een motor als hij later groot is... Het staat hem alvast goed.
Na het werk gingen we met Michael en Nelleke naar een van de leukste, lekkerste en bovendien een van de goedkoopste restaurants in Kaapstad. De 'Eastern Food Bazaar' is een hele ervaring, met overal mensen, curries, rotis en dosas die voor je ogen klaargemaakt worden. Dat we samen voor minder dan 6 euro eten, drinken en ijs hadden is natuurlijk mooi meegenomen.
6: Zaterdag: Hartmut speelt voetbal voor het team van onze kerk. Het is een competitie waarin allerlei kerken wekelijks tegen elkaar spelen. Na de wedstrijd bidden de twee teams altijd samen. Ik vind het mooi om dat te zien, de sport is net zo fanatiek als normaal maar nadat ze elkaars 'vijanden' waren komen ze meer samen om te bidden tot een God. Iets wat ik uiteraard moet vermelden is het feit dat Hartmut's team bovenaan de competitie staat, ze hebben nog niet een wedstrijd verloren.
Ik probeerde Zaterdag mijn Nederlandse cultuur een beetje te laten zien. Op de fiets na een vergadering en op de fiets naar het voetbalveld. Leuk natuurlijk, maar dat vonden mijn medeweggebruikers niet. In en rond de wijk waar ik woon is fietsen wel aardig geaccepteerd maar op de weg naar het voetbalveld kreeg ik heel wat boze blikken en toeterende automobilisten, gewoon.... omdat ik fietstte en ze fietsers niet leuk vinden. Extra goed opletten dus!
7. Zondag: Eerst samen naar de kerk, altijd fijn. Het was 'team talk sunday' en de hele dienst ging over waarom we samen, als een kerk, christen zijn.
Na de kerk gingen we met een vriend de achterkant van de Tafelberg beklimmen. We hadden het gevoel door het landschap van 'Lord of the Rings' te lopen, zo mooi! Hartmut vond het blijkbaar nogal slaapverwekkend.
maandag 28 mei 2012
7 quick takes...
- We hebben druk, maar desalniettemin zeer fijn weekend achter de rug. Zaterdag boodschappen, voetbal, 2 vergaderingen en het bekijken van een huis (een heel leuk huis!) Gisteren kwamen Abigail en Ashton (grote en kleine Ashton, zoonlief is naar de vader genoemd) voor lunch en ’s avonds hadden we een paar vrienden uitgenodigd voor het avondeten en spelletjes… gezellig!
- Mijn etens-hoogtepunt dit weekend was de griesmeelpudding met bessensaus die ik voor het avondeten gisteren gemaakt had. Goede jeugdherinneringen, hoewel de pap bijna nooit lang genoeg stond om pudding te worden. In huize Sikkema zijn we dol op warme griesmeelpap. Ik weet niet of de rest het echt lekker vond of gewoon niet heel onbeleefd mijn enthousiasme wilden afkappen maar ze hebben het allemaal opgegeten. Ik heb in ieder geval genoten.
- Op dagen als vandaag kan ik maar beter niet op facebook gaan. Iedereen schrijft over warm zomerweer, opwekking en strandtripjes op een fijne vrije dag. De zon schijnt hier ook wel, maar erg warm is het niet en het is gewoon een werkdag. Ach, ik klaag niet, wij hebben genoeg zomerdagen per jaar, zelfs nu de winter er aan komt.
- Voor volgende week probeer ik een bijzondere ‘quick takes’ te maken. In plaats van text wil ik voor iedere dag van de week een paar fotootjes plaatsen zodat jullie een beeld kunnen krijgen van de dingen waar ik over schrijf. Ik schrijf het hier zodat ik mezelf er aan kan houden… Nu is er geen weg meer terug.
- Afgelopen vrijdag heb ik een belangrijke mijlpaal bereikt op mijn werk. Ik ben namelijk klaar met het verzamelen van data voor mijn eerste eigen onderzoek. Wel erg jammer om afscheid te nemen van alle lieve mensen waarmee ik samenwerkte in het ziekenhuis. Nu begint het analyseren en schrijven, ik laat wel weten als mijn eerste paper gepubliceerd wordt.
- Hoewel mijn eigen data verzameling afgelopen is was ik vanochtend toch nog even in het ziekenhuis omdat ik een arts ondersteun met zijn studie. Ik had een gesprek met een paar verloskundigen over de kwaliteit van zorg en hoorde iets wat me aan het denken zette. Bij een vrouw die vanochtend aan het bevallen was werd ontdekt dat de baby het moeilijk had. Hij/zij moest er zo snel mogelijk uit en er werd besloten een keizersnede te doen. In zo’n geval is haast geboden maar de uitvoering liep drie kwartier vertraging op. Deze vertraging werd veroorzaakt doordat er geen administratief medewerker was die de vrouw een formulier kon laten ondertekenen dan haar spullen (telefoon en portemonnee) in een kluisje waren gestopt. Het hebben van een goede administratie is belangrijk, maar moet dat ten koste gaan van de gezondheid van een baby? In wat voor land leven we dat een moeder gedwongen wordt zich meer zorgen te maken over de veiligheid van haar telefoon dan over de veiligheid van haar baby….. Wat is echt belangrijk?
- In het Zuid Afrikaanse nieuws gaat het sinds een week maar over een ding, ‘the spear’, een schilderij waarop president Zuma met ontbloot geslachtsdeel stand afgebeeld. Het heeft voor grote controverse gezorgd op vele vlakken en iedereen wil er iets over zeggen. Ik denk zelf dat het vooral aangeeft waar Zuid Afrika als land is, en dat is niet daar waar ze zouden willen zijn. Ik ben geen grote fan van het schilderij maar ik denk wel dat artiesten vrijheid van meningsuiting hebben en dat de president zich hier niet zo druk over had moeten maken. Meer lezen? Nederlands en Engels.
vrijdag 25 mei 2012
Gefeliciteerd opa!
Vandaag is het mijn opa's verjaardag. 88 is hij geworden, wat een mooie gezegende leeftijd. En wat ben ik blij met mijn opa. Laatst was ik een cd met oude kinderliedjes van Annie MG Schmidt aan het luisteren en ook 'mn opa' kwam voorbij. Het gaat over een meisje dat herinneringen ophaalt aan de leuke dingen die ze altijd met haar opa deed. Ik denk dat haar opa een beetje jonger was dan de mijne want ik kan me niet voorstellen dat mijn opa de dingen zou doen waar ze over zingt. Maar dat maakt mijn herinneringen niet minder kostbaar en mooi. Ik ben dankbaar dat ik zo veel mooie herinneringen heb aan de leuke dingen die ik met mijn opa gedaan heb.
Toen ik in het bejaardenhuis werkte klaagde een van de dames waar ik voor moest zorgen vaak over de stramheid van haar botten, haar zere rug en de grote hoeveelheid tabletten die ze moest nemen. Ze zei dan altijd: 'Iedereen wil oud worden maar niemand wil oud zijn'. Gisteren belde ik mijn opa, en toen ik vroeg hoe het ging klonk er eerst een luid gezucht en vertelde hij dat het allemaal niet meer zo gemakkelijk was. Dat had ik ook niet verwacht, op die leeftijd gaat het meestal niet zo gemakkelijk meer. Ik denk dat opa vroeger ook best oud wilde worden, maar dat oud zijn eigenlijk niet zo'n pretje is voor hem. Aan het eind van ons gesprek nam ik afscheid en zei ik dat ik wel snel weer zou bellen, opa grapte: 'volgend jaar op mijn verjaardag?'. Ik beloofde dat ik hem wel eerder zou bellen, en dat ik hoopte dat ik hem volgend jaar op zijn verjaardag ook nog kon bellen...
Toen ik in het bejaardenhuis werkte klaagde een van de dames waar ik voor moest zorgen vaak over de stramheid van haar botten, haar zere rug en de grote hoeveelheid tabletten die ze moest nemen. Ze zei dan altijd: 'Iedereen wil oud worden maar niemand wil oud zijn'. Gisteren belde ik mijn opa, en toen ik vroeg hoe het ging klonk er eerst een luid gezucht en vertelde hij dat het allemaal niet meer zo gemakkelijk was. Dat had ik ook niet verwacht, op die leeftijd gaat het meestal niet zo gemakkelijk meer. Ik denk dat opa vroeger ook best oud wilde worden, maar dat oud zijn eigenlijk niet zo'n pretje is voor hem. Aan het eind van ons gesprek nam ik afscheid en zei ik dat ik wel snel weer zou bellen, opa grapte: 'volgend jaar op mijn verjaardag?'. Ik beloofde dat ik hem wel eerder zou bellen, en dat ik hoopte dat ik hem volgend jaar op zijn verjaardag ook nog kon bellen...
maandag 21 mei 2012
7 quick takes...
- Ik kan me niet voorstellen dat het al weer Maandag is. Het weekend was er zo eentje waarin ik van hot naar her reed en eigenlijk helemaal niet rustig aan gedaan heb. Natuurlijk mijn eigen domme schuld, moet ik maar vaker nee zeggen (toch niet helemaal goed opgelet vorige week).
- Het seminar voor de nonnen was een enorm succes. Ik was verbaasd over de openhied en de durf om vragen te stellen. Maar ook verdrietig door een grote onwetendheid bij sommigen. Voorbeeld? Een van de nonnen wilde me even onder vier ogen spreken zodat ik haar kon uitleggen hoe het kwam dat haar nichtje zwanger was zonder dat ze met een man geslapen had. Dat beweerde ze tenminste. Je zag het verdriet in haar ogen toen ik haar moest vertellen dat dat toch echt een leugen moet zijn geweest. Ik ben nog een keer uitgenodigd om over zwangerschap en bevalling te praten, ik zal met plezier terug komen!
- Ik was verbaasd over de hoeveelheid kleren die Woensdagavond meegebracht werden door onze bijbelstudiegroep om te verdelen onder de mensen die het meer nodig hebben dan wij. Wat zijn we verwend, en wat hebben we veel te veel! '
- Ik ben mijn Zuid Afrikaanse belastingpapieren aan het invullen, het zou allemaal heel gemakkelijk online moeten kunnen maar het blijkt allemaal niet zo eenvoudig. Bestandjes die je moet downloaden kunnen niet geopend worden, de website loopt telkens vast en ga zo maar door. Het zou dus wel een verbetering kunnen gebruiken, helaas is het belastinggeld harder nodig op andere plekken in Zuid Afrika. Hoewel, de meeste mensen zijn van mening dat de belastingdienst de enige overheidsinstantie is die kwaliteit levert. Zal wel iets te maken hebben met het feit dat het geld in het laatje brent in plaats van dat het het land veel kost.
- Ik hoor leuke berichten uit Nederland, het weer zou supergoed zijn. Hier is het droog, maar daar is dan ook alles mee gezegt. In sommige delen van het land is het begonnen met vriezen en ook in Kaapstad was het dit weekend zo koud dat ik onder de wonterdeken+fleece nog altijd zat te bibberen. Nu zit ik met twee paar sokken, een dikke sjaal, een wollen jurk en een wollen deken om mezelf warm te houden. En dan moeten we uiteraard de thee niet vergeten. Ideaal, warme handen en warm van binnen. Het is nog maar Mei en de hele winter ligt nog voor ons, bovendien kom ik uit Nederland waar ik echt wel koudere temperaturen meegemaakt heb, ik moet me dus eigenlijk niet aanstellen.... Maar in Nederland hebben de huizen dubbel glas en centrale verwarming, dat is hier dan weer niet.
- Zaterdag was de finale van de Champions League, voor de mensen onder ons die het voetbal niet volgen, dat is een van de belangrijkste internationale voetbalwedstrijden. Om Hartmut tot steun te zijn was ik voor Bayern Munchen, maar wat een wedstrijd. Mijn hart stond een paar keer stil terwijl ik niet eens zo heel erg voor Bayern was. Dat beloofd nog wat voor het EK, dat over iets meer dan 2 weken van start zal gaan. Daar zal ik namelijk vanuit de grond van mijn hart een Nederland supporter zijn, hup Holland hup! (grappig detail, Nederland speelt in dezelfde poule als Duitsland, hopelijk is onze liefde voor elkaar sterker dan onze vaderlandsliefde )
- Heeft er nog iemand leuke ideeen voor activiteiten voor een meidenweekend? Over een maandje hebben we een meidenweekend voor ongeveer 25 meiden tussen de 12 en 18 uit een achterstandswijk. Ik heb er zin in maar er moet nog veel geregeld worden...
vrijdag 18 mei 2012
Het delen van recepten
Laatst had ik het er met een vriendin, die kok is, over het delen van recepten. Sommige mensen kunnen heel geheimzinnig doen over de gerechten die ze koken. Als je vraagt naar het recept of de ingrediënten wordt er meegedeeld dat het een familiegeheim is. Ik heb op zich niets tegen familiegeheimen (of toch niet de familiegeheimen die over heerlijke gerechten gaan) maar onze conclusie was dat recepten gedeeld zouden moeten worden.
Ik hoef nooit
boterhammetjes met kaas mee te nemen naar mijn werk omdat iedere dag van de
week een andere collega verantwoordelijk is voor de lunch. Zo hoef je er zelf
niet altijd om te denken en proef je lekkere dingen die andere mensen maken. Het
grootste compliment dat je kan krijgen is uiteraard als er naar het recept
gevraagd wordt. En dat werd bij onderstaand gerecht gretig gedaan. Het is een
heel simpele lunch. Mijn inspiratie voor dit recept haalde ik uit wat ik nog in
de kast had staan en wat er in de aanbieding was bij de groentewinkel. De
smaken combineren heerlijk en door de aardappels is het ook lekker vullend.
Krieltjes en boontjes
salade
- 750 gram krieltjes
- 500 gram boontjes
- 2 dunne lente-uitjes
- Blikje tonijn
- 1 eetlepel mayonaise
- 1 eetlepel mosterd
- 2 eetlepels witte azijn
- Peper en zout
Was alle groenten en snij
de uiteinden van de boontjes. Kook de krieltjes in de schil tot ze zacht maar
nog niet papperig zijn. Kook de boontjes lekker knapperig. Laat alles afkoelen.
Halveer de krieltjes en snij
de lente uitjes in dunne plakjes. Meng de krieltjes, de uitjes, de boontjes en
het blikje tonijn. Mix in een schaaltje de mayonaise, de mosterd en de azijn
samen tot een sausje en roer dit door de salade. Voeg wat meer van de ‘natte ingrediënten’
toe als je de salade te droog vind. Voeg peper en zout toe naar smaak.
Omdat het oog ook wat wil
serveerde ik het op een bedje van verse spinazie en maakte ik het af met een
paar in plakjes gesneden appels. Ik denk dat ik de volgende keer dat ik de
salade maak nog een extra appeltje in stukjes ga snijden om die er ook door te
mengen want de fris zoete smaak van de appel gaf de salade net dat beetje extra…
maandag 14 mei 2012
7 quick takes.....
- Dus… Hester is weer weg en het huis voelt leeg. We hebben samen een goede tijd gehad en veel beleefd. De batterij is weer opgeladen. Maar toch is zo’n afscheid ook altijd lastig, het maakte dat ik me ineens weer realiseerde hoe ver de familie wel niet weg is. Dat het gisteren Moederdag was maakte het ook niet gemakkelijker. Ik had graag mijn moeder verrast met een lekker ontbijtje, of een bos mooie bloemen. Gelukkig voor haar kreeg ze deze keer wel een echt zelfgemaakt cadeautje dat Hester mee had genomen in haar koffer.
- We hebben een drukke week voor de boeg. Het normale werk maar ook veel extra dingen. Vanavond hebben we een evenement in de kerk voor mensen die in de gezondheidszorg werken. Ik heb meegeholpen om het te organiseren dus zal vanavond ook druk in de weer zijn, wel leuk natuurlijk. Het gaat over efficiënt omgaan met je tijd en nee kunnen zeggen. Ik denk dat ik er wel wat van ga leren.
- Woensdag gaan we met onze bijbelstudiegroep door onze eigen kledingkasten om te kijken wat we best kunnen missen. De campagne heet ‘warm up winter’, de Zuid Afrikaanse winter komt er aan en het kan dan flink koud zijn. Helemaal voor de vele mensen die in een zelfgebouwd krotje wonen, dat jaarlijks weggespoeld word als het water te hoog staat. Of voor de mensen die op de straat wonen, en die hun eigen kledingkast zijn, alles wat ze bezitten is wat ze aan hebben. De kleding van iedereen in de kerk wordt verzameld en verdeeld over verschillende organisaties. Mooi om zo als kerk handen en voeten aan Gods liefde te kunnen geven.
- Komende week zaterdag mag ik een ochtend seminar verzorgen voor een wel heel uniek publiek. Een non die ik goed ken heeft me geraagd om een groep noviciaat nonnen tussen de 20 en 30 seksuele voorlichting te geven. De rood blozende wangetjes zullen vast mooi geaccentueerd worden door de witte kappen. Ik ben eigenlijk heel blij dat ik hiervoor gevraagd ben. Ik vind het mooi dat er ingezien wordt hoe belangrijk het is dat deze jonge vrouwen hun eigen lichaam kennen maar ook dat ze kennis zullen hebben om vragen van anderen te beantwoorden. Ik hoop dat ik zaken bespreekbaar kan maken en taboes kan doorbreken.
- Vandaag is het Abigails verjaardag, ze leest dit wel niet maar op deze manier kunnen nog meer mensen haar digitaal feliciteren. Want dat verdiend ze wel. En vandaar de foto bovenaan de blog.
- Zaterdagmorgen hadden we onze eerste activiteit met het team waarmee we naar Madagascar gaan. Wat een mooie combinatie van mensen. Het is super om te zien hoe God mensen bij elkaar gebracht heeft met een specifiek doel. Zo veel verschillende achtergronden en ervaringen kunnen samen alleen maar iets heel moois opleveren!
- Heartfelt was ontzettend leuk, de meiden hebben genoten. Ik trouwens ook. En ik ga er nog heel lang van nagenieten. Ik heb namelijk een paar schoenen gewonnen omdat ik het meeste mensen meegenomen had, 12 om precies te zijn, en 3 babies.
vrijdag 11 mei 2012
Nijntje in Zuid Afrika
Kijk eens wat ik deze week in de supermarkt tegen kwam.... Dit is, anders dan de blog van twee weken geleden, wel heel herkenbaar voor een Nederlander.
Hier is alles goed, behalve dat zusjelief vandaag terug vliegt naar het land van de Nijntje-kaas en klompendragende mensen.
Abonneren op:
Posts (Atom)















