Life in Cape Town.... Mountains

Naast de schitterende stranden waar ik twee weken geleden over schreef is Kaapstad ook omgeven door prachtige bergen. De iconische Tafelberg is uiteraard de bekendste, maar daarnaast zijn er nog heel veel andere bergen met leuke wandel en klautertochten en adembenemende vergezichten als beloning als je eenmaal aan de top bent. Ik denk niet dat ik een favoriet heb. Ik vind Devils Peak heerlijk omdat het 5 minuten rijden is om er te komen, maar ik moet eerlijk zeggen dat we nog nooit de top gehaald hebben omdat we de top niet kunnen vinden. Klinkt raar? Dat dacht ik ook totdat ik het zelf probeerde. Je ziet wel waar je heen moet als je onderaan staat maar als je eenmaal halverwege ben verlies je het overzicht en is het moeilijk om na te gaan welke van de toppen nou precies de echte top is. En het is nog veel moeilijker om, als je eenmaal hebt uitgevonden welke top de hoogste is, daar dan ook werkelijk te komen. Maar ik ben er zeker van dat het ons ooit gaat lukken.

Een andere winnaar is Lions Head, een uurtje klimmen en dan sta je, gegarandeerd zonder verdwalen, aan de top. Hij is naast de tafelberg dus je hebt niet alleen uitzicht op de oceaan en de stad Kaapstad, maar ook op de Tafelberg zelf. Schitterend.

Een eindje buiten Kaapstad is het Hottentot Holland Gebergte. We zijn er al wel langs en door gereden maar Hartmut en ik hebben afgesproken dat we er deze winter heen gaan. Iedere winter zien we vanuit Kaapstad hoe de toppen van die bergen bedekt worden met sneeuw. Dat moeten we natuurlijk van dichtbij meemaken.

Klinkt goed he? Ik heb wel door dat mijn blog een beetje op een reis-magazine begint te lijken. Dat is niet helemaal zonder reden. We vinden het erg leuk als mensen langs komen zodat we hen de weg kunnen leren in de moederstad...

7 quick takes...

1. Ik heb weer een stapje in de goede richting gezet. De richting van het inburgeren in Zuid Afrika. Ik heb vanaf vorige week namelijk mijn eigen Zuid Afrikaanse bankrekening. Dat is vooral een stap in de goede richting voor het kopen van een huis. Ik schreef het al eerder, je moet op honderduizend manieren laten zien dat je met geld om kan gaan voor je een hypotheek krijgt en het hebben van een persoonlijke bankrekening is er een van. Hoera!
2. Toen ik vorige week aan het begin van een uurtje ‘literatuurproject’ aan een van de meisjes (7 jaar) vroeg wat ze die dag al gedaan had kon ik het niet laten om bij het antwoord even te lachen. ‘‘vandaag hebben we hele moeilijke sommen gemaakt, 10+ 10 enzo. Ik denk dat de juf een beetje in de war was want volgens mij was het eigenlijk voor de middelbare school.’
3. Afgelopen vrijdag hadden we onverwachts een heel leuk feestje. Twee hele goede vrienden van ons belden om te zeggen dat hij haar net ten huwelijk gevraagd had, natuurlijk zij ze ja en 5 minuten later zaten we in de auto om dat met hen op het strand te vieren.
4. Gisteren hebben we weer eens heerlijk genoten van de bereikbaarheid van de bergen in Kaapstad. 5 minuten in de auto en toen konden we beginnen aan een heerlijke korte klim naar ‘The king’s blockhouse’ waarvandaan je een prachtig uitzicht hebt over Kaapstad.
5. Ik weet dat het nog maar Maandag is maar ik kijk nu al uit naar het weekend. Hartmuts ouders en broer komen voor een lang weekend bij ons langs. We hebben al van alles bedacht dat we graag met ze willen doen dus we hopen dat zij genoeg energie hebben en dat het weer een beetje meewerkt.
6. Gisteren hadden we vier vriendinnen uitgenodigd om te komen eten. Het was erg gezellig, het eten was lekker en de spelletjes werden erg fanatiek gespeeld. Ik geloof zelfs dat Hartmut de grote dosis vrouwelijke hormonen aardig goed overleefd heeft. De grote zak avocado’s die ik vrijdag van een straatverkoper gekocht had inspireerde me om Mexicaans te koken. Ik had verwacht dat de avo’s wel rijp en zacht zouden zijn tegen Zondag maar uiteindelijk werd het een heerlijke mexicaanse maaltijd met aller er op en er aan, behalve guacamole omdat de avo’s nog zo hard waren dat zelfs de keukenmachine niet wist wat hij er mee aan moest…
7. Vanochtend was er een programma op de radio over tehuizen voor daklozen. Er zijn er een heleboel in Kaapstad, maar het zijn er nog altijd veel te weinig. Ik vind het altijd erg moeilijk om goed te doen als een dakloze me op straat aanhoudt of bij het verkeerslicht gebaart dat ik mijn raampje open moet draaien. Ik wil echt graag naar ze luisteren maar er wordt altijd om geld gevraagd, want dat is op dat moment hun grootste nood. Terwijl geld geven er juist voor zorgt dat ze die levensstijl in stand kunnen houden. Wat doe je dan? Ze een beetje geld geven om je eigen schuldgevoel af te kopen? of een beleefd praatje houden en dan door rijden? Ze eten komen brengen, of radicaler, ze uitnodigen om bij je thuis te eten?

D.I.Y.: Bananenbrood met honing....

Deze keer een van mijn nieuwste favorieten. Nu weet ik eindelijk wat ik moet doen met van die zachte bananen die ver over de houdbaarheidsdatum zijn. Want weggooien gaat niet, we wonen tenslotte in Afrika ;-) Ik moet eigenlijk eerlijk toegeven dat ik deze keer bananen expres de bananen te lang had laten liggen omdat ik dit brood graag weer wilde bakken. Uiteraard omdat ik geloof dat het, door de afwezigheid van boter en olie, naast lekker ook nog eens supergezond is. En zeg nou zelf, er zit volkorenmeel, appel en banaan in... dan moet het toch goed voor je zijn?

Lekker is het zeker, met een kopje thee als je even wat energie nodig hebt of gewoon omdat je even wilt genieten.

• 2 kopjes (500 ml) volkorenmeel
• 1 theelepel bak poeder
• Snufje zout
• 125 ml suikervrije appelmoes. (ik kan hier alleen superdure appelmoes kopen dus ik kook gewoon zelf een paar appels tot moes)
• 200 ml honing
• 2 eieren
• 3 fijngeprakte overrijpe bananen.

Verwarm de oven voor op 175 graden C en vet een brood bakblik in.Mix alle droge ingrediënten in een grote kom. Roer in een andere kom de appelmoes en honing samen met de geklutste eieren en de geprakte bananen tot het een mooi papje is. Voeg dit bij de droge ingrediënten en meng tot het een samenhangend geheel is. Giet het beslag in het bakblik en zet het voor ongeveer een uur in de voorverwarmde oven. De cake is klaar als een satéprikker er droog uit komt. Laat het brood 10 minuutjes in het blik afkoelen voor je het uit het bakblik haalt.

PS: meestal doe ik er een beetje minder honing in omdat het door de bananen toch al vrij zoet is.

7 quick takes...

1. Het onderzoek gaat heel goed. Ik heb in de afgelopen weken alleen wel geleerd dat het heel gevaarlijk is om in een werkomgeving een verantwoordelijkheid voor een bepaalde taak op een persoon alleen te leggen terwijl verder niemand weet hoe het moet. Uitleg? De administratief medewerker die het archief de documenteb behoort te ordenen en bewaren was afgelopen week ziek wat resulteerde in een archief met overal stapels papieren van ontslagen patienten waar op een gegeven moment niemand meer van wist welke stapel waarvoor was. Ik werk voornamelijk in het archief en toen ik vanochtend binnen kwam was de arme man haast aan het huilen omdat ze hem duidelijk had gemaakt dat hij maar beter niet meer ziek kon zijn want dat was toch wel erg lastig. In plaats van dat de mensen vandaag blij waren dat hij terug was krijg hij van iedereen op zijn kop.
2. Ik denk dat ik hem een hart onder de riem ga steken met een van de cakes die ik dit weekend gebakken heb. Vandaag waren twee collega's jarig en omdat ik zo van bakken houdt was mij gevraagd om cakes te bakken. Ik bak normaal altijd brood en had nog wat andere dingen die ik moest bakken dus uiteindelijk was de opbrengst van dit weekend: twee gewone broden, een bananenbrood, een cheesecake, een chocpladecake, flapjacks en een paar lemon-meringue taartjes... Hmm!
3. Afgelopen Donderdag had ik Abi, een alleenstaande moeder die ik heb leren kennen in het vluchthuis en waar we heel erg goed contact mee hebben meegenomen voor een kopje koffie en een stukje taart (mijn communicatie gaat ook duidelijk door mijn maag). Ik heb zo'n respect voor haar. Ze doet alles alleen maar ze doet het zo goed. Volgend jaar is ze klaar met studeren maar nu vertelde ze dat ze dan in de avonden verder wil studeren omdat ze ook verloskundige willen worden. Ik hoop van harte dat het haar lukt want ze is fantastisch en de Zuid Afrikaanse gezondheidszorg heeft veel te weinig hardwerkende goede krachten die echt om de mensen geven...
4. Dat laatste bleek afgelopen donderdag wel weer. Ik was in het ziekenhuis aan het wachten op clienten en ze kwamen maar niet. Bleek dat de verpleegkundige alle meiden gewoon met abortuspillen naar huis had gestuurd zonder dat ze begeleiding gehad hadden. 'Dat 'tranentrekken' wat jullie doen heeft toch niemand wat aan' zei ze...
5. Mijn enigste clienten die ik die dag wel te zien kreeg was een getrouwd stelletje van mijn eigen leeftijd. Ze hadden al twee kinderen en konden echt geen derde hebben, zij had geen werk en hij verdiende 200 euro per maand (terwijl het leven hier niet echt goedkoper is dan in Nederland). Aan het eind van de counseling vroeg ik of ze nog wat wilden weten, bleek dat ze geen flauw idee hadden van anticonceptiemiddelen. Hen was altijd verteld dat het het werk van de geesten was end at je er verder niet veel aan kan doen of je wel of niet zwanger wordt. Een lesje seksuele voorlichting was dus wel op zijn plaats.
6. Afgelopen vrijdag gingen Hartmut en ik naar Stellenbosch om een afscheidsfeestje van een vriend bij te wonen. We waren de kaart vergeten en ik dacht dat ik het adres goed had opgegeven in de Tomtom. Tot we bij een hele rare afrit ineens van de snelweg af moesten en we ineens door een hele andere wijk reden dan de bedoeling was. Het is op zich niet ontzettend arm, maar staat wel bekend als een vrij gevaarlijke wijk.. Dan valt me toch ook wel weer op hoe verdeeld Zuid Afrika is. Iedere 'soort' mens woont in zijn eigen wijk, gaatnaar zijn eigen scholen en heeft zijn eigen soort van huizen. Ik vraag me af of dat ooit zal veranderen.
7. Mijn mailbox is vol met mailtjes over Madagascar. We gaan terug dit jaar en gelukkig gaat Hartmut deze keer mee. Hij gaat als onderdeel van een constructie team dat allerlei dingen bij het ziekenhuis gaan bouwen en opknappen. Ik ga het medische team dat de lokale artsen gaat ondersteunen leiden.. We hebben er uiteraard heel veel zin aan!

Life in Cape Town.... Strand

Ik had een heleboel strandfoto's en moest er gewoon even een paar online zetten. Niet om op te scheppen, maar gewoon om jullie te overtuigen om ons een keertje te komen bezoeken. Omdat Kaapstad op een schiereiland ligt zijn er in de nabije omgeving tientallen kilometers strand. Dus als je niet weet wat je moet doen, of als je het juist wel weet, is het strand een aangename oplossing. Overdag in de zomers hitte bakken in de zon, of 's avonds om af te koelen na een werkdag. Dat laatste is iets wat we overigens vaak doen. Een groep vrienden, een picknickkleedje, lekker eten en een ondergaande zon zijn de benodigde ingredienten voor een geslaagde strandavond! Om te zwemmen is het trouwens niet echt ideaal, tenzij je een pinguin bent, door de Bengualastroom is het water ijskoud. Grappig detail is dat het water in de winter meestal een paar graden warmer is dan in de zomer.

De vele verschillende strandjes hebben ieder hun eigen karakter. Wil je zien en gezien worden? Dan ga je naar Camps Bay. Wil je leren surfen? Dan moet je in Muizenberg zijn. Wil je omringt worden door natuurschoon en het liefst geen andere mensen zien? De stranden bij Kaap de Goede Hoop zijn ideaal voor jou... Mijn favorieten zijn het prachtige, rustige, maar winderige Llandudno en het gezellige en gemakkelijk te bereiken Clifton 4th... Wie komt er mee de volgende keer?

7 quick takes...

1. Sorry voor mijn mediastilte afgelopen week. Ik heb onverwachts een kleine operatie gehad (niets ernstigs) en was de rest van de week bezig met beter worden. De week is voorbij gevlogen want ik hem vooral slapend doorgebracht. Nu gaat het wel weer beter, behalve dan dat ik in slaap val zodra ik een bed voel of zie…
2. Ik heb dit weekend een pasta maker van Hartmut gekregen. Hoera, een welkome aanvulling op mijn keuken om nog meer dingen zelf te maken.We hebben hem gisteren uitgeprobeerd met rode-bieten ravioli gevuld met zelfgemaakte ricotta… We hebben de helft ingevroren dus de eerstvolgende die komt eten weet alvast wat er op het menu staat…
3. Gisteren kwamen Hartmuts oom en zijn vrouw uit Australië even langs. Ze waren toevallig in Kaapstad voor een conferentie dus dat was natuurlijk erg gezellig. Leukd at Kaapstad zo’n populaire stad is voor conferenties, dan hebben mensen nog eens een reden om hier heen te komen.
4. De mensen in de sloppenwijken hebben toch een beetje en ander dagritme dan ik, helemaal nu ik nog half ziek ben. Vanochtend om kwart voor 7 belde een cliënte me op om even gezellig te kletsen. Ze was stomverbaasd dat ze me wakker gebeld had want niemand die ze kende lag om die tijd nog in bed. Ze zal me wel een enorme luiwammes vinden….
5. Vandaag over 4 weken vlieg ik als het goed is naar Uganda. Ik ga daar voor 2 weken heen voor mijn werk. Ik zal er verloskundigen trainen en een onderzoek opzetten. Het spreekt voor zich dat ik er enorm veel zin aan heb.
6. Mijn onderzoek gaat erg goed. Ik heb al meer dan 550 bevallingen in de afgelopen 4 weken onderzocht. Druk ziekenhuis trouwens, want ik registreer niet eens alle bevallingen. Het ziekenhuis heeft er gemiddeld 800 per maand.
7. Ik heb niet zo veel te zeggen… een week bijna alleen maar op bed liggen en slapen geeft niet veel inspiratie om te schrijven. Ik hoop dat de komende week wat spannender zal zijn.

7 quick takes...

1. Vorige week ben ik weer begonnen met het leesproject waar ik vorig jaar ook bij betrokken was. Ik had twee allerschattigste meisjes die erg graag beter willen leren lezen. Een van de meisjes vroeg hoe oud ik was. Toen ik ‘24’ antwoordde zei ze:’Dan ben je veel ouder dan mijn moeder’. Het meisje was 7 en de moeder 22. Moet ik me nu oud beginnen te voelen?
2. Onze telefoons zijn er. Wat een lol! De overschakeling van het oude naar nieuwe netwerk is nog niet helemaal klaar maar we kunnen alles al wel doen. Harmut en ik zijn net twee kleine kinderen zo enthousiast. ‘ Kijk eens, als je hier drukt gebeurt er dit….’
3. Afgelopen donderdag was ik in het ziekenhuis voor de crisis-zwangerschapsbegeleiding. Er kwam een meisje binnen dat een abortus wilde. Ze was 33 weken zwanger en er pas gisteren achter gekomen dat ze zwanger was. Ik weet niet of ze het echt niet wist of dat ze in ontkenning was maar het blijft tragisch. Natuurlijk (gelukkig) was ze de legale grens om een abortus te kunnen hebben al lang voorbij maar nu heeft zo’n meisje natuurlijk wel extra veel zorg nodig.
4. Een ander meisje was 30 weken zwanger en ontzettend kwaad op mij dat ze geen abortus meer mocht, Niet dat ik er veel over te zeggen heb maar ik was degene die haar het nieuws moest vertellen. Ik weet haast zeker dat ze ergens illegaal nog wel pilletjes gaat vinden die haar kunnen helpen met wat ze wil. Overal op de starten hangen posters met ‘abortus, 100% safe and painfree’. Onzin natuurlijk maar een meisje in wanhoop maakt gevaarlijke sprongen om haar ‘vergissingen’ bedekt te houden.
5. Gisteren hebben we een heerlijke braai gehad. In onze kerk heb je sector groepen waar mensen uit dezelfde sector een keer per twee maanden bij elkaar komen om te praten over ‘je christen zijn uitdragen op de werkvloer’. We hebben sprekers, ethische discussies en andere interessante avonden. Gister was de start waar we nieuwe mensen onder het genot van een ‘boerie’(gebbq-de worst op een broodje) konden leren kenen en waar we oude vrienden weer konden zien. Leuk!
6. Hartmut en ik zijn vrijdag naar ‘The Help’ geweest. Een schitterende film en echte aanrader over discriminatie en de scheiding tussen blank en zwart, verpakt in een aangrijpend verhaal over huishoudelijke hulpen in de jaren ‘60 in de zuidelijke staten van de VS . Wat het extra interessant maakte was dat je zo veel lijnen tussen die wereld en Zuid Afrika, zowel nu als in apartheid trekken kon.
7. Ik las dat er toch geen Elfstedentocht komt? Jammer… Bij ons blijft het maar lekker warm zomerweer, al worden de dagen wel weer korter. Dat merkten Hartmut en ik toen we aan het eind van de middag een rondje wilden fietsen. Ineens ging de zon onder terwijl het voor mijn gevoel nog helemaal niet zo laat was. Het komt ook doordat wij, wat de zon betreft, aan de verkeerde kant van de Tafelberg wonen. Hij verdwijnt altijd vrij vroeg achter de berg terwijl in de wijken aan de andere kant van de berg het zo een uur later kan zijn voor de zon echt weg is.

Life in Cape Town... Husband and his motorbike

Toen ik studeerde hadden een vriend en ik samen een afspraak, we zouden eerst ons motorrijbewijs halen en daarna pas een gewoon rijbewijs. Een motor is zo veel cooler en avontuurlijker dan een auto. Toen wist ik nog niet dat ik in kaapstad zou gaan wonen waar het leven zonder auto wel erg lastig is. Gisteravond heeft Hartmut me meegenomen voor een rondje op de motor. Een beetje illegaalw as het wel want eigenlijk mag hij geen passagiers meenemen met het soort rijbewijs dat hij heeft. Het was heerlijk, de ondergaande zon aan de ene kant, volle maan aan de andere kant, de koelte van de avond en uitzicht op de Tafelberg. Ineens had ik zin om toch nog mijn motor rijbewijs te halen, om samen lange tochten langs de zee en door de bergen te maken.

Ach, voorlopig vind ik het achterop ook nog heel erg leuk, stiekem zelfs een beetje leuker denk ik...

7 quick takes...

1. Gisteren heb ik Aziatische Bubbel Thee gehad. Toen mijn Aziatische vriend Ian vroeg of ik een kopje wilde dacht ik dat het ‘thee met prik’ was. Ik had de bubbels een beetje meer letterlijk moeten nemen, koude groene thee met melk, suiker en gelatine-bubbels is een heel …euhm….bijzondere combinatie
2. Ik blijf maar schrijven over het weer, maar al die foto’s die iedereen stuurt van schaatsen en besneeuwde landschappen doen mijn Hollands Hartje een beetje zeer… Zo mooi en zo leuk! Maarja, wij hebben ook genoten van onze 37graden aan het zwembad.
3. Ashton, mijn favoriete jongentje in de wereld, was ziek. Ik ging samen met zijn moeder naar een openbaar ziekenhuis waar we uren moesten wachten terwijl de dokter vermoedde dat het meningitis was. Tegen 11 uur ’s avonds liep ik een dokter tegen het lijf wiens avonddienst net was afgelopen. Ik kende hem vanuit de kerk en hij wilde wel even helpen. Binnen 5 minuten stonden we buiten met de uitslag (oorontsteking) en medicijnen. De uitslag lag er blijkbaar al een tijdje, de verpleegkundigen waren gewoon te druk met het onderhouden van hun goede onderlinge band om zich met de patiënten bezig te houden…. En dat in een land waar je na 10 uur ‘s avonds eigenlijk niet meer thuis komt omdat er geen fatsoenlijk veilig openbaar vervoer is..
4. We hebben nog steeds niets gehoord over ons telefoonabonnement… Ik denk dat geen nieuws-goed nieuws in fit geval niet op gaat maar we houden de moed er in…
5. Morgen begint het leesproject waar ik vorige week vrijwilliger was weer. Deze keer ben ik ‘centre manager’ een heel groot woord wat eigenlijk gewoon betekend dat ik alles klaar zet, de kinderen uit de klas haal om nar de vrijwilligers te gaan en hun vorderingen bijhoud.
6. Hartmut belde me net, en geen nieuws was dus toch goed nieuws. Morgen krijgen we waarschijnlijk onze telefoons. Hoera! Vooral hoera omdat we dan kunnen aantonnen dat we wel degelijk schulden kunnen maken, en terug betalen. Iets wat nodig is om een lening te kunnen krijgen voor een huisje, wat we in de loop van dit jaar hopen te kopen.
7. Willen jullie meebidden dat Mary een plekje krijgt om te wonen. Haar verblijf bij mater Domini loopt ten einde en ze heeft tot dusver nog geen alternatief, en zeer weinig geld om iets te kunnen regelen.

D.I.Y.: Bierbrood met kaas en uitjes...

Ik houd er ontzettend van om dingen zelf te maken. Het geeft zo'n voldaan gevoel als het eenmaal klaar is. En dan vooral als de puin eenmaal geruimd is, want dat is bij mij meestal het probleem, als ik kook lijkt het alsof er een bom ontploft is in de keuken.

Dat D.I.Y.-en ( D.I.Y. = do it yourself) doe ik niet alleen in de keuken, maar ik probeer ook zelf gebruiksvoorwerpen te maken of mijn eigen kleren te fabriceren of opleuken. Ik wil in de toekomst af en toe een blogje plaatsen met een lekker receptje of foto's van dingen die ik gemaakt heb en uitleg over hoe ik dat dan precies gemaakt heb.

Onderstaand recept is mijn nieuwe favoriet omdat het ontzettend gemakkelijk is (het kost me minder dan 10 minuten van 'mijn keukenschort ombinden' tot 'het huis ruikt lekker want er staat een brood in de oven'. Het is ook Hartmuts nieuwe favoriet omdat hij de combinatie van ingredienten heerlijk vind. Vanavond hebben we bijbelstudie bij ons thuis en daar moest ik voor koken. Gisteravond heb ik dus een tijdje in de keuken doorgebracht om dit brood te bakken. Ik hoop dat het, samen met het wortel-pompoen soepje goed zal smaken...

Bierbrood met kaas en uitjes...

• 330 ml bier (maakt niet zo veel uit wat voor bier)
• 2 2/3 kopjes zelfrijzend bakmeel
• 1 theelepel zout
• 1 kopje in lente ui (in stukjes gesneden)
• 1 kopje geraspte kaas

Verwarm de oven voor op 190 graden en maak een brood bakblik klaar (ik spray het altijd in met olie en dan schud ik er bloem overheen. Anderen doen het op andere manieren, het maakt up zich niet uit, als het maar voor jou werkt.) Doe het bier, de bloem en het zout samen in een kom en mix het tot het op normaal brooddeeg lijkt. Voeg de kaas en de lente uitjes toe en roer om het te verdelen.

Doe de mix in het bakblik en bak ongeveer 45 tot 50 minuten. Laat het ongeveer 5 minuten afkoelen voor je het brood uit het bakblik haalt. Wacht met snijden tot het een beetje afgekoeld is, anders is het nogal vochtig en lastig te snijden.